ความแตกต่างระหว่างลูกหนูและ Triceps คืออะไร?

ลูกหนูและไขว้เป็นกลุ่มกล้ามเนื้อหลักสองกลุ่มที่แขนของคุณซึ่งมีบทบาทสำคัญในการเคลื่อนไหวของแขนขาส่วนบBiceps และ Triceps ที่ได้รับการพัฒนามาอย่างดีเป็นที่ต้องการของนักเพาะกายและนักออกกำลังกาแม้ว่าบางคนอาจคุ้นเคยกับตำแหน่งและฟังก์ชันของตนแล้ว แต่บางคนอาจสงสัยว่าต่างกันอย่างไบทความนี้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับไบเซพและไตรเซพ รวมถึงสรีรวิทยา การออกกำลังกายอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อกำหนดเป้าหมาย และการบาดเจ็บทั่วไรูปภาพ Cavan / รูปภาพออฟเซ็สรีรวิทลูกหนูและไขว้เป็นกล้ามเนื้อสองมัดที่แตกต่างกันซึ่งมีรูปแบบและหน้าที่ต่างกันอย่างมาก

ลูกหไบเซพส์ ย่อมาจาก ไบเซพส์ บราคิไอ (biceps brachii) เป็นกล้ามเนื้อบริเวณด้านหน้าของต้นแขมันถูกเรียกว่า 'bi' เพราะมันประกอบด้วยหัวที่แตกต่างกันสองหัว - หัวด้านนอกที่ยาวกว่าและหัวด้านในที่สั้นกวหัวทั้งสองข้างมีต้นกำเนิดมาจากกระดูกสะบัก หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าสะบัก โดยจะสอด (ติด) เข้ากับ tuberosity ในแนวรัศมี ซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาเล็กน้อยของกระดูกซึ่งเลยจากข้อศอกของคุหน้าที่ของลูกหนูประกอบด้วย (1)การงอของข้อข้อศอก สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการนำแขนเข้าหาลำตการคว่ำหน้า นี่หมายถึงการหงายมือขึไหล่สูง

นี่หมายถึงการยกแขนของคโดยทั่วไปแล้ว ลูกหนูจะเป็นกล้ามเนื้อต้นแขนที่เล็กกว่า รองจากไขวไทรเป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ด้านหลังต้นแขนมันถูกเรียกว่า 'ไตร' เพราะประกอบด้วยหัวที่แตกต่างกันสามหัว ได้แก่ หัวที่อยู่ตรงกลาง (กลาง) ด้านข้าง (ด้านข้าง) และหัวยาหัวที่ยาวมีต้นกำเนิดมาจากด้านหลังของสะบัก ในขณะที่หัวด้านข้างและตรงกลางมีต้นกำเนิดมาจากพื้นผิวด้านข้าง (ด้านข้าง) และด้านหลัง (ด้านหลัง) ของกระดูกต้นแขนหรือกระดูกต้นแขหัวทั้งสามข้างสอด (แนบ) ที่ด้านหลังข้อศอกของคุณบนส่วนยื่นเล็ก ๆ ของกระดูกที่เรียกว่ากระบวน

การโอเลครหน้าที่ของไขว้ ได้แก่ (2, 3)การขยายข้อศอกของคุณ ซึ่งรวมถึงการขยับแขนออกจากตัวคทำให้ไหล่ของคุณมั่นคง เช่น เมื่อบรรทุกสิ่งของไว้เหนือศีรการขยายไหล่ ซึ่งรวมถึงการขยับแขนไปด้านหลังและด้านหลังลำตไขว้ทำหน้าที่เป็นศัตรูหรือกล้ามเนื้อของลูกหนูที่เป็นปฏิปักษโดยปกติแล้ว จะเป็นกล้ามเนื้อที่ใหญ่กว่าของต้นแขสรลูกหนูและไขว้แต่ละอันมีเอกลักษณ์เฉพาะในการแต่งหน้าและการทำงาน ข้างหนึ่งประกอบด้วยสองหัวและมีหน้าที่ในการงอแขน และอีกข้างหนึ่งประกอบด้วยสามหัวและมีหน้าที่ใยืดแขหลักการอบรมของแต่ละมีแบบ

ฝึกหัดมากมายเพื่อพัฒนาและพัฒนาลูกหนูและไขวการฝึกลูกหเช่นเดียวกับกล้ามเนื้ออื่นๆ ไบเซพควรมุ่งเป้าไปที่ช่วงการทำซ้ำที่หลากหลาย โดยปกติแล้ว 6-12 ครั้งต่อเซ็ตเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับคนส่วนใหญโดยทั่วไป ผู้เริ่มต้นอาจต้องการเริ่มต้นด้วยการฝึกไบเซพ 2-3 เซ็ตต่อเซสชัน ในขณะที่ผู้ฝึกระดับกลางและขั้นสูงอาจต้องใช้ 4-6 เซ็ตจึงจะเห็นการเติบโเนื่องจากเป็นกลุ่มกล้ามเนื้อเล็กๆ ที่สามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว จึงควรออกกำลังกายอย่างน้อยสัปดาห์ละสองครั้งเพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด (4แม้ว่าการเคลื่อนไหวแบบดึงแบบผสมเช่น ยังช่วยบริหารลูกหนูได้ในระดับหนึ่ง แต่โดยทั่วไปแล้วยังไม่เพียงพอที่จะส่งเสริมการเพิ่มกล้ามเนื้อสูงสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ฝึกระดับกลางและระดับสูง